پروین اعتصامی
زاده ۱۳۲۴ – درگذشته ۱۳۶۰ هجری قمری، تبریز
زندگی‌نامهٔ پروین اعتصامی
رخشندهٔ اعتصامی معروف به پروین اعتصامی در ۲۵ اسفند ۱۲۸۵ خورشیدی در شهر تبریز به دنیا آمد. پدرش یوسف اعتصامی آشتیانی (اعتصام الملک) از رجال نامی و نویسندگان و مترجمان مشهور اواخر دورهٔ قاجار بود. در کودکی با خانواده به تهران آمد. پایان‌نامهٔ تحصیلی خود را از مدرسهٔ آمریکایی تهران گرفت و در همانجا شروع به تدریس کرد. پیوند زناشویی وی با پسر عمویش بیش از دو و نیم ماه دوام نداشت. وی پس از جدایی از همسر، مدتی کتابدار کتابخانهٔ دانشسرای عالی بود. دیوان اشعار وی بالغ بر ۲۵۰۰ بیت است. وی در فروردین ۱۳۲۰ شمسی به علت ابتلا به حصبه درگذشت و در قم به خاک سپرده شد.
آثار پروین اعتصامی
شعرهای پروین اعتصامی
- شمارهٔ ۱۷۵ - بیت — با قضا، چیره زبان نتوان بود
- شمارهٔ ۱۷۷ - ابیات پراکنده — خیال کژ به کار کژ گواهی است
- شمارهٔ ۱۷۶ - بیت — دور جهان، خونی خونخوارهاست
- شمارهٔ ۱۷۸ - بیت — سزای رنجبر گلشن امید، بس است
- شمارهٔ ۱۷۹ - بیت — به رهنمایی چشم، این ره خطا رفتم
- شمارهٔ ۱۸۱ - جوجهٔ نافرمان شاعر نامشخص — دوست گرامی آقای رضا سیمی این شعر را برای گنجور ارسال کرده‌اند که به گفتهٔ ایشان در کتابهای فارسی بچه‌ها چاپ شده بوده و بزرگترها از آن خاطره دارند و طبق نقل ایشان شاعر آن خانم اعتصامی است. منتهی برای این انتساب هنوز مدرک معتبری پیدا نکرده‌ایم.
- شمارهٔ ۱۸۰ - زن در ایران — زن در ایران، پیش از این گویی که ایرانی نبود