پروین اعتصامی
زاده ۱۳۲۴ – درگذشته ۱۳۶۰ هجری قمری، تبریز
زندگی‌نامهٔ پروین اعتصامی
رخشندهٔ اعتصامی معروف به پروین اعتصامی در ۲۵ اسفند ۱۲۸۵ خورشیدی در شهر تبریز به دنیا آمد. پدرش یوسف اعتصامی آشتیانی (اعتصام الملک) از رجال نامی و نویسندگان و مترجمان مشهور اواخر دورهٔ قاجار بود. در کودکی با خانواده به تهران آمد. پایان‌نامهٔ تحصیلی خود را از مدرسهٔ آمریکایی تهران گرفت و در همانجا شروع به تدریس کرد. پیوند زناشویی وی با پسر عمویش بیش از دو و نیم ماه دوام نداشت. وی پس از جدایی از همسر، مدتی کتابدار کتابخانهٔ دانشسرای عالی بود. دیوان اشعار وی بالغ بر ۲۵۰۰ بیت است. وی در فروردین ۱۳۲۰ شمسی به علت ابتلا به حصبه درگذشت و در قم به خاک سپرده شد.
آثار پروین اعتصامی
شعرهای پروین اعتصامی
- شمارهٔ ۱۰۴ - فریب آشتی — ز حیله، بر در موشی نشست گربه و گفت
- شمارهٔ ۱۰۸ - قلب مجروح — دی، کودکی بدامن مادر گریست زار
- شمارهٔ ۱۰۹ - کارآگاه — گربهٔ پیری، ز شکار اوفتاد
- شمارهٔ ۱۱۰ - کارگاه حریر — به کرم پیله شنیدم که طعنه زد حلزون
- شمارهٔ ۱۰۷ - قدر هستی — سرو خندید سحر، بر گل سرخ
- شمارهٔ ۱۰۵ - فلسفه — نخودی گفت لوبیائی را
- شمارهٔ ۱۰۳ - فریاد حسرت — فتاد طائری از لانه و ز درد تپید
- شمارهٔ ۱۰۶ - قائد تقدیر — کرد آسیا ز آب، سحرگاه باز خواست
- شمارهٔ ۱۱۶ - کوته نظر — شمع بگریست گه سوز و گداز
- شمارهٔ ۱۱۱ - کاروان چمن — گفت با صیدِ قفس، مرغ چمن
- شمارهٔ ۱۱۷ - کودک آرزومند — دی، مرغکی بمادر خود گفت، تا بچند
- شمارهٔ ۱۱۲ - کارهای ما — نخوانده فرق سر از پای، عزم کو کردیم
- شمارهٔ ۱۱۸ - کوه و کاه — بچشم عجب، سوی کاه کرد کوه نگاه
- شمارهٔ ۱۱۴ - کعبهٔ دل — گه احرام، روز عید قربان
- شمارهٔ ۱۱۵ - کمان قضا — موشکی را به مهر، مادر گفت
- شمارهٔ ۱۱۳ - کرباس و الماس — یکی گوهر فروشی، ثروت اندوز
- شمارهٔ ۱۲۰ - گذشتهٔ بی‌حاصل — کاشکی، وقت را شتاب نبود
- شمارهٔ ۱۲۱ - گرگ و سگ — پیام داد سگ گله را، شبی گرگی
- شمارهٔ ۱۲۴ - گریهٔ بی سود — باغبانی، قطره‌ای بر برگ گل
- شمارهٔ ۱۱۹ - کیفر بی هنر — بخویش، هیمه گه سوختن بزاری گفت
- شمارهٔ ۱۲۲ - گرگ و شبان — شنیدستم یکی چوپان نادان
- شمارهٔ ۱۲۶ - گل بی عیب — بلبلی گفت سحر با گل سرخ
- شمارهٔ ۱۲۵ - گفتار و کردار — به گربه گفت ز راه عتاب، شیر ژیان
- شمارهٔ ۱۲۳ - گره گشای — پیرمردی، مفلس و برگشته بخت