شمارهٔ ۱۱۴ رفیق اصفهانی
رفیق اصفهانی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
نکویان را وفا آئین پسندند
وفا کن کز نکویان این پسندند
ز من طاقت ز تو تمکین پسندند
ز عاشق آن ز معشوق این پسندند
جفا کم کن که نه خوب است خوبان
جفا بر عاشقان چندین پسندند
پسندی گر تو جور و کین عجب نیست
نکویان آن و خوبان این پسندند
به خون آغشته کن خاکم که در حشر
شهیدان را به این آئین پسندند
به خونم دست رنگین کن که عشاق
بخون دست بتان رنگین پسندند
بچین گر بگذری لعبت پسندان
عجب گر لعبتان چین پسندند
رفیق افغان از این نامهربانان
که نپسندند مهر و کین پسندند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر دربارهٔ عشق و عواطف پیچیدهٔ شاعری است که احساساتش را با ناتوانی و درد همراه می‌کند. شاعر احساس می‌کند که به خاطر بی‌وفایی معشوق، دچار رنج و درد است، اما در عین حال نمی‌تواند از او جدا شود. او به شکنجه‌ها و لطایف عاشقانه اشاره می‌کند و از ناتوانی در بیان دردهایش سخن می‌گوید. همچنین با اشاره به مظاهر وفا و بی‌وفایی، اوضاع خود را مقایسه می‌کند و احساس می‌کند که محبت واقعی او از سوی یارش در کمبود است. در نهایت، او از مشاهدات خود در جمع دوستان و غم از جدایی رفیقش سخن می‌گوید و حسرت دیدار را در دل دارد.