شمارهٔ ۱۳۶ رفیق اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دربارهٔ ناامیدی و خیانت صحبت می‌کند. شاعر از احساس بی‌کسی و بی‌وفایی معشوقش گلایه می‌کند و اینکه او هیچ توجهی به دردها و رنج‌های او ندارد. شاعر به مقایسه‌ای می‌پردازد و می‌گوید که هیچ‌کس به فریادش نمی‌رسد و حتی کسانی که در مقام قدرت هستند، به او توجهی نمی‌کنند. او به خیل عواطفی که نسبت به معشوق داشته اشاره می‌کند، اما معشوق نه‌تنها به او توجهی نمی‌کند، بلکه در عوض او را رنج می‌دهد. این شعر در نهایت بیانگر احساس دلسردی و تنهایی شاعر است.