شمارهٔ ۱۴۳ رفیق اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساسات عاشقانه و غمناک شاعر می‌پردازد. شاعر از بی‌وفایی معشوقش سخن می‌گوید که دل او را جریحه‌دار کرده و در عین حال از این بی‌وفایی هم سپاسگزار است. او به گذشته‌ای اشاره می‌کند که معشوقش به خاطر زیبایی و وفای خود، او را شبیه مجنون و عاشق دیوانه کرده است. همچنین از سرنوشت بد و دوری از یار شکایت می‌کند و می‌گوید که جدایی از معشوق باعث شده او از خوشی‌های زندگی دور شود. در نهایت، شاعر به یادآوری لحظاتی که شعرش در وصف زیبایی‌های معشوق خوانده شده، می‌پردازد و به آن افتخار می‌کند.