شمارهٔ ۱۵۶ رفیق اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از عشق و وفاداری خود به یاری خاص سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که هیچ یاری چون محبوبش وجود ندارد و دیگران را حتی اگر بسیار باشند، به چشم نمی‌بیند. شاعر به وفاداری و محبتی که به معشوقش دارد، تأکید می‌کند و می‌گوید که هیچ کس نمی‌تواند مانند او وفادار باشد. همچنین، او بر علاقه‌اش به معشوق تأکید کرده و می‌گوید که هر چه بگذرد، همچنان در پی اوست و به هیچ کس دیگری نمی‌اندیشد. در نهایت، شاعر از ناصح می‌خواهد که او را از عشق منع نکند، زیرا برای او تنها کار، عشق ورزیدن است.