نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۷۸ رفیق اصفهانی

رفیق اصفهانی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

از عشق تو در ملالتم کاش

این راز نهان نمی شدی فاش

با غیر جفا و صلح تا چند

با من تا کی ستیز و پرخاش

تا چشم بدان نبیندت روی

از دیده مردمان نهان باش

خجلت نکشید چون ز رویت

نقش تو چو می کشید نقاش؟

مشکل که به سر برند باهم

او محتشم و رفیق، اوباش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به معنای زنده بودن با درد و اندوه و همدمی با دل‌های غمین است. شاعر توصیه می‌کند که نباید به دنبال شادی باشید بدون اینکه دردی حس کنید، زیرا به معنای واقعی زندگی، درک درد و رنج است. همچنین، به اهمیت دوستی و نزدیکی با دیگران اشاره می‌کند و از ما می‌خواهد که همواره آماده و هوشیار باشیم تا از فرصت‌ها بهره ببریم. در نهایت، تأکید می‌کند که باید توجه داشته باشیم به مسائل معنوی و دینی، نه صرفاً به دنیا و مواد مادی.