نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۳ رفیق اصفهانی

رفیق اصفهانی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

این چین فکنده در جبین کیست

این غیرت لعبتان چین کیست

این کیست به دست تیغ بیداد

این توسن کین بزیر زین کیست

این گشته به قصد جان کمان کش

این کرده به صید دل کمین کیست

این رشک سهی قدان کدامست

این غیرت سرو راستین کیست

نه دل بکسی گذاشت نه دین

این آفت دل بلای دین کیست

آهم ز غمش به چرخ شد، آه

این کیست ندانم آه، این کیست

تنها نه منم از او چنین زار

آن کس که از او نه این چنین، کیست

هر جا که رفیق وصف او گفت

آنکس که نگفت آفرین کیست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از شاعر ایرانی حافظ شیرازی است و در آن به توصیف شخصیت و ویژگی‌های فردی می‌پردازد که به شدت مورد توجه و عشق شاعر قرار دارد. شاعر از احساسات عمیق خود نسبت به این شخص صحبت می‌کند و سوالاتی را درباره هویت او مطرح می‌کند. این فرد نمایانگر زیبایی، غیرت و قدرت است. شاعر به ارتباط عاطفی و تاثیر عمیق او بر دل و دین خود اشاره می‌کند و از آن به عنوان یک مصیبت برای دل و یک بلای مذهبی نام می‌برد. او همچنین به این موضوع اشاره می‌کند که چنین احساسی نه تنها مختص خود اوست، بلکه دیگران نیز از عشق به وی زجر می‌کشند. پایان شعر به این نکته می‌پردازد که کسانی که وصف این شخص را نمی‌گویند، شایسته تحسین نیستند.