شمارهٔ ۳۸ رفیق اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان عشق و فداکاری شاعر نسبت به معشوقش پرداخته است. شاعر آماده است جان و جسم خود را فدای معشوق کند و از عمر خود در خدمت او گذشته است، اما هیچ گلی از باغ عشق او چینیده نشده است. او به زیبایی معشوقش رشک می‌ورزد و از نبودن خوشبختی در زندگی‌اش ابراز ناراحتی می‌کند. همچنین، شاعر به تاثیرات عاطفی معشوق بر دل و جان دیگران اشاره می‌کند و نگران است که عشق و احساساتش ممکن است برای معشوق دردآور باشد. او در نهایت از غم و رنجی که بر اثر عشق به معشوق تحمل می‌کند، سخن می‌گوید.