شمارهٔ ۷۷ رفیق اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به تنهایی و غم ناشی از بی‌وفایی یار اشاره می‌کند. او می‌گوید که یار او نه سر یاری دارد و نه دلداری. شب‌ها دچار مستی و غفلت است اما روزها خبری از هوشیاری و آگاهی ندارد. شاعر در ابتدا فکر می‌کرد که یار وفادار است ولی به زودی متوجه می‌شود که او فقط به جفا و بی‌وفایی مشغول است. او از کسی که چنین رفتاری دارد، انتظار وفاداری نداشته و در نهایت می‌فهمد که فروغ عشقش باعث شده که از خواب و بیداری خود غافل شود.