غزل شمارهٔ ۱۷ رضی‌الدین آرتیمانی
رضی‌الدین آرتیمانی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
در خاطر آنشوخ مگر ناله اثر داشت
کامشب دلم از نالهٔ خود شوق دگر داشت
خوش بود سرائیدن بلبل به چمن لیک
خود بر سر دیوار غم آهنگ دگر داشت
هرگز نه من از کس، نه کس از من نشدی شاد
در خلقت من چرخ، رضی تا چه نظر داشت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به بیان احساسات غم و اندوه خود می‌پردازد. او از ناله‌هایش می‌گوید که جذبه‌ای خاص دارد و دلش شوقی دیگر دارد. همچنین به زیبایی آواز بلبل در چمن اشاره می‌کند، اما خود را در حالتی از غم می‌یابد که آهنگی دیگر در سر دارد. او بیان می‌کند که هیچ‌کس از او و او از هیچ‌کس شاد نبوده و در نهایت، به سرنوشت خود و تأثیر چرخ تقدیر بر زندگی‌اش اشاره می‌کند.