غزل شمارهٔ ۳۶ رضی‌الدین آرتیمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دربارهٔ عشق و تأثیرات آن بر زندگی و احساسات انسان است. شاعر به زیبایی می‌گوید که عشق همچون طوفانی در دریا، می‌تواند آرامش را بر هم بزند. او از حالت پریشانی خود در اثر عشق سخن می‌گوید و به زیبایی چهره محبوب اشاره می‌کند که باعث پریشانی دلش می‌شود. همچنین به تأثیر مثبت و منفی عشق بر روح و جسم انسان اشاره کرده و می‌گوید که این احساسات می‌توانند انسان را در شرایط مختلفی قرار دهند. در نهایت، شاعر به نوعی از درد و لذتی که از عشق دریافت می‌شود، اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که عشق می‌تواند هم سعادتمند و هم مسبب ناراحتی باشد.