غزل شمارهٔ ۵۴ رضی‌الدین آرتیمانی
رضی‌الدین آرتیمانی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
جز در عشق بهر در که شدم خوار شدم
خار بودم همه از عشق تو گلزار شدم
داشتم تا خبر از خویش نبودم خبری
تا شدم مست می عشق تو هشیار شدم
حرف ما گوش نمیکرد چه گفتیم رضی
کو همه گوش شد و من همه گفتار شدم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از تأثیر عمیق عشق بر خود صحبت می‌کند. او می‌گوید که قبل از عشق، مانند یک خار خوار و بی‌ارزش بوده، اما با ورود عشق به زندگی‌اش به عطر و زیبایی گل تبدیل شده است. همچنین بیان می‌کند که تا زمانیکه به خود آگاهی نداشت، نمی‌دانست چه بر سرش آمده، اما با مستی عشق، به هشیاری رسیده است. در انتها، به این نکته اشاره می‌کند که حرف‌های او نادیده گرفته می‌شد، اما اکنون به خاطر عشقش، او به کلامی شنیدنی تبدیل شده است.