رباعی شماره ۳۱ رضی‌الدین آرتیمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

ناصر خسرو در این شعر از شخصی به نام "ناصح" می‌خواهد که او را از نصیحت کردن بازدارد. او به ناصح می‌گوید که اگر یک بار به دیدن یک "سرو بلند" بیاید، خواهد فهمید که اگر بتواند به چهره‌اش نگاه کند، او نیز می‌تواند دلش را از غم او جدا کند. در واقع، شاعر از زیبایی و جذابیت آن معشوق سخن می‌گوید و نشان می‌دهد که عشق و زیبایی چقدر دل‌انگیز هستند.