ابوالفرج رونی
درگذشته ۵۲۵ هجری قمری، نیشابور
زندگینامهٔ ابوالفرج رونی
ابوالفرج ابن مسعود رونی (درگذشتهٔ ۵۲۵ هجری قمری)، در رونه از قراء نیشابور متولد شد. چون مدتی در لاهور زیست او را لاهوری نیز گفتهاند. آغاز شهرت او از هنگام ورودش به دربار سلطان ابراهیم بن مسعود غزنوی بود و در زمان پسرش سلطان مسعود غزنوی ادامه یافت. انوری از سبک او پیروی کرد. نامش بلفرج نیز ضبط شدهاست.
آثار ابوالفرج رونی
شعرهای ابوالفرج رونی
- شمارهٔ ۵۶ - ایضاً له — زهی بزرگ عطاراد سرفراز همام
- شمارهٔ ۴۹ - در مدح ابوسعید بابو — ای طبع تو فصل بهار خرم
- شمارهٔ ۵۴ - در مدح سلطان ابراهیم — موکب جشن خاص شاه عجم
- شمارهٔ ۵۰ - در مدح عبدالحمید احمد عبدالصمد — بیار ای پسر ای ساقی کرام
- شمارهٔ ۵۲ - در مدح سلطان ابراهیم — سپهر دولت و دین آفتاب هفت اقلیم
- شمارهٔ ۵۳ - در مدح سلطان ابراهیم — روی بازار ملک هفت اقلیم
- شمارهٔ ۵۵ - در مدح بوحلیم شیبانی — ای قوی رای کدخدای عجم
- شمارهٔ ۵۱ - در مدح علاء الدوله ابوسعد سلطان مسعود بن سلطان ابراهیم بن سلطان مسعود بن محمود بن سبکتکین — نظام گیرد کار هوا بدین هنگام
- شمارهٔ ۶۱ - ایضاً له — ای جمال ترا کمال قرین
- شمارهٔ ۶۴ - در مدح سیف الدوله محمود بن ابراهیم — نظام ملک و ولایت جمال تاج و کلاه
- شمارهٔ ۶۳ - ایضاً له — ای بکوجاه برده موکب شاه
- شمارهٔ ۶۲ - ایضاً له — ای شرق و غرب عالم گشته به کام تو
- شمارهٔ ۶۰ - در مدح سلطان ابراهیم یا سیف الدوله محمود بن ابراهیم — ماه ملک آمد از خسوف برون
- شمارهٔ ۵۹ - در مدح ابوسعید بابو — آمد آن تیر ماه سرد سخن
- شمارهٔ ۵۷ - در مدح سلطان علاء الدوله ابو سعید مسعود بن ابراهیم — شه باز به حضرت رسید هین
- شمارهٔ ۵۸ - در مدح ابوحلیم زریر شیبانی — ای سپهسالار شرق ای پشت ملک ای صدر دین
- شمارهٔ ۶۸ - ایضاً له — ای پیشکار تخت تو کیوان و مشتری
- شمارهٔ ۷۲ - در مدح ابونصر پارسی — از آن پس که بود اخترم درو بالی
- شمارهٔ ۶۶ - در مدح ابوحلیم زریر شیبانی — ای شیر دل ای زریر شیبانی
- شمارهٔ ۷۱ - در تعریف عمارت و مدح بورشد رشید خاص — ای همایون بنای آهو پای
- شمارهٔ ۶۵ - ایضاً له — ای سرافراز تاج و والاگاه
- شمارهٔ ۷۰ - در مدح سلطان مسعود بن ابراهیم همانا در سال فراز آمدن آن پادشاه والاجاه بر تخت پادشاهی گفته شده است — درود داد خلافت رسید و عهد و لوی
- شمارهٔ ۶۷ - ایضاً له — نکند کار تیر آیازی
- شمارهٔ ۶۹ - ایضاً له — آمد آن اصل شرع و شاخ هدی