مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- رباعی شمارهٔ ۹۰۴ — سیلاب گرفت گرد ویرانهٔ عمر
- رباعی شمارهٔ ۹۰۵ — طبعم چو حیات یافت از جلوهٔ فکر
- رباعی شمارهٔ ۹۰۶ — فرمود خدا به وحی کای پیغمبر
- رباعی شمارهٔ ۹۰۹ — گر گل کارم بیتو نروید جز خار
- رباعی شمارهٔ ۹۱۱ — گفتم چشمم گفت سحابی کم گیر
- رباعی شمارهٔ ۹۰۷ — گر جان داری بیار جان باز آخر
- رباعی شمارهٔ ۹۰۸ — گر در سر و چشم عقل داری و بصر
- رباعی شمارهٔ ۹۱۰ — گفتم بنما که چون کنم بمیر
- رباعی شمارهٔ ۹۱۲ — گر رنگ خزان دارم و گر رنگ بهار
- رباعی شمارهٔ ۹۰۲ — زان ابروی چون کمانت ای بدر منیر
- رباعی شمارهٔ ۹۰۳ — ساقی گفتم ترا می ساده بیار
- رباعی شمارهٔ ۹۱۳ — گفتی که: بیا که باغ خندید و بهار
- رباعی شمارهٔ ۹۲۰ — من رنگ خزان دارم و تو رنگ بهار
- رباعی شمارهٔ ۹۱۶ — مائیم چو حال عاشقان زیر و زبر
- رباعی شمارهٔ ۹۲۴ — هر دم دل خسته‌ام برنجاند یار
- رباعی شمارهٔ ۹۲۲ — می‌آید گرگ نزد ما وقت سحر
- رباعی شمارهٔ ۹۲۳ — هر دم دل جمع را برنجاند یار
- رباعی شمارهٔ ۹۲۵ — هین وقت صبوحست می ناب بیار
- رباعی شمارهٔ ۹۱۴ — گوش ما را بی‌دم اسرار مدار
- رباعی شمارهٔ ۹۱۵ — ای بسته حجاب، پردها را بردار
- رباعی شمارهٔ ۹۱۸ — مجنون و پریشان توام دستم گیر
- رباعی شمارهٔ ۹۱۷ — مجموع تن و قالب خود را بنگر
- رباعی شمارهٔ ۹۱۹ — من دم نزنم از این جهان دمگیر
- رباعی شمارهٔ ۹۲۱ — من مسخرهٔ تو نیستم ای فاجر