مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- رباعی شمارهٔ ۸۵۹ — یاد تو کنم دلم تپیدن گیرد
- رباعی شمارهٔ ۸۵۴ — هستی اثری ز نرگس مست تو بود
- رباعی شمارهٔ ۸۵۸ — همواره خوشی و دلکشی نامیزد
- رباعی شمارهٔ ۸۵۶ — هل تا برود سرش به دیوار آید
- رباعی شمارهٔ ۸۵۷ — هم کفرم و هم دینم و هم صافم و درد
- رباعی شمارهٔ ۸۵۵ — هشدار که فضل حق بناگاه آید
- رباعی شمارهٔ ۸۶۰ — یاران یاران ز هم جدائی مکنید
- رباعی شمارهٔ ۸۶۲ — یاریکه مرا در غم خود می‌بندد
- رباعی شمارهٔ ۸۶۱ — یاری خواهم که فتنه‌انگیز بود
- رباعی شمارهٔ ۸۶۵ — آن جمع کن جان پراکنده بیار
- رباعی شمارهٔ ۸۶۴ — یک لحظه اگر نفس تو محکوم شود
- رباعی شمارهٔ ۸۶۳ — یک سو مشکوة امر پیغام نهاد
- رباعی شمارهٔ ۸۶۸ — آن کس که ترا دیده بود ای دلبر
- رباعی شمارهٔ ۸۷۰ — امروز من از تشنه دهانی و خمار
- رباعی شمارهٔ ۸۶۹ — از عاشق بدنام بیا ننگ مدار
- رباعی شمارهٔ ۸۷۱ — اندیشهٔ دهرت ز چه بگداخت جگر
- رباعی شمارهٔ ۸۷۴ — ای بوده سماع آسمانرا ره و در
- رباعی شمارهٔ ۸۷۳ — ای آنکه دلت باید بر وی مگذر
- رباعی شمارهٔ ۸۷۲ — ای آمده ز آسمان درین عالم دیر
- رباعی شمارهٔ ۸۷۶ — ای دلبر عیّار دلِ نیکوفر
- رباعی شمارهٔ ۸۷۵ — ای خاک درت ز آب کوثر خوشتر
- رباعی شمارهٔ ۸۷۷ — ای دل بگذر ز عشق و معشوق و دیار
- رباعی شمارهٔ ۸۶۶ — آن زلف سیاه و قد رعناش نگر
- رباعی شمارهٔ ۸۶۷ — آن ساقی روح دردهد جام آخر