مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- رباعی شمارهٔ ۹۷۴ — آمد آمد ترش ترش یعنی بس
- رباعی شمارهٔ ۹۷۷ — از روز قیامت جهانسوز بترس
- رباعی شمارهٔ ۹۷۵ — احوال دلم هر سحر از باد بپرس
- رباعی شمارهٔ ۹۸۰ — چون روبه من شدی تو از شیر مترس
- رباعی شمارهٔ ۹۸۱ — دارد به قدح می حرامی که مپرس
- رباعی شمارهٔ ۹۸۳ — رو در صف بندگان ما باش و مترس
- رباعی شمارهٔ ۹۸۲ — دلدار چنان مشوش آمد که مپرس
- رباعی شمارهٔ ۹۸۴ — رو مرکب عشق را قوی ران و مترس
- رباعی شمارهٔ ۹۷۸ — ای یوسف جان ز حال یعقوب بپرس
- رباعی شمارهٔ ۹۷۹ — جانا صفت قدم ز ابروت بپرس
- رباعی شمارهٔ ۹۸۵ — رویم چو زر زمانه می‌بین و مپرس
- رباعی شمارهٔ ۹۷۶ — از حادثهٔ جهان زاینده مترس
- رباعی شمارهٔ ۹۸۹ — هستم ز غمش چنان پریشان که مپرس
- رباعی شمارهٔ ۹۸۷ — عاشق چو نمی‌شوی برو پشم بریس
- رباعی شمارهٔ ۹۹۳ — آندیده که هست عاشق گلزارش
- رباعی شمارهٔ ۹۹۱ — آن دل که من آن خویش پنداشتمش
- رباعی شمارهٔ ۹۹۲ — آن دم که حق بنده‌گزاری همه خوش
- رباعی شمارهٔ ۹۸۸ — مر تشنهٔ عشق را شرابیست مترس
- رباعی شمارهٔ ۹۹۴ — آنرا که رسول دوست پنداشتمش
- رباعی شمارهٔ ۹۹۰ — آتش در زن ز کبریا در کویش
- رباعی شمارهٔ ۹۹۷ — از آتش تو فتاده جانم در جوش
- رباعی شمارهٔ ۹۹۶ — آنکس که نظر کند به چشم مستش
- رباعی شمارهٔ ۹۹۵ — آن رند و قلندر نهان آمد فاش
- رباعی شمارهٔ ۹۸۶ — زین عشق پر از فعل جهانسوز بترس