مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- رباعی شمارهٔ ۸۳۰ — مه را طرفی به ماه رو می‌ماند
- رباعی شمارهٔ ۸۳۳ — می‌جوشد دل که تا به جوش تو رسد
- رباعی شمارهٔ ۸۳۷ — و هو معکم از او خبر می‌آید
- رباعی شمارهٔ ۸۳۴ — می‌گوید عشق هرکه جان پیش کشد
- رباعی شمارهٔ ۸۳۶ — گر راه روی راه برت بگشایند
- رباعی شمارهٔ ۸۴۱ — هرچیز که بسیار شود خوار شود
- رباعی شمارهٔ ۸۳۸ — هان ای دل خسته وقت مرهم آمد
- رباعی شمارهٔ ۸۳۹ — هر جا به جهان تخم وفا برکارند
- رباعی شمارهٔ ۸۳۵ — نی آب روان ز ماهیان سیر شود
- رباعی شمارهٔ ۸۴۰ — هر چند دلم رضا او می‌جوید
- رباعی شمارهٔ ۸۳۱ — مه‌رویان را یکان یکان برشمرید
- رباعی شمارهٔ ۸۳۲ — می‌آ ید یار و چون شکر میخندد
- رباعی شمارهٔ ۸۴۳ — هر روز دلم نو شکری نوش کند
- رباعی شمارهٔ ۸۴۲ — هر دل که بسوی دلربائی نرود
- رباعی شمارهٔ ۸۴۵ — هر شب که ز سودای تو نوبت بزنند
- رباعی شمارهٔ ۸۴۶ — هر عمر که بی‌دیدن اصحاب بود
- رباعی شمارهٔ ۸۴۴ — هر شب که دل سپهر گلشن گردد
- رباعی شمارهٔ ۸۴۸ — هر قبض اثر علت اولی باشد
- رباعی شمارهٔ ۸۴۷ — هر عمر که بی‌دیدن اصحاب بود
- رباعی شمارهٔ ۸۵۰ — هر کو بگشاده گرهی می‌بندد
- رباعی شمارهٔ ۸۴۹ — هرگز حق صحبت قدیمت نبود
- رباعی شمارهٔ ۸۵۱ — هر لحظه همی خوانمش از راه بعید
- رباعی شمارهٔ ۸۵۲ — هر لقمهٔ خوش که بر دهان میگردد
- رباعی شمارهٔ ۸۵۳ — هر موی زلف او یکی جان دارد