مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- رباعی شمارهٔ ۱۹۵۹ — من پیر فنا بدم جوانم کردی
- رباعی شمارهٔ ۱۹۶۴ — من دوش به کاسهٔ رباب سحری
- رباعی شمارهٔ ۱۹۶۲ — من خشک لب ار با تو دم تر زدمی
- رباعی شمارهٔ ۱۹۶۳ — من دوش به خواب در بدیدم قمری
- رباعی شمارهٔ ۱۹۶۱ — من جمله خطا کنم صوابم تو بسی
- رباعی شمارهٔ ۱۹۶۷ — مه دوش به بالین تو آمد به سرای
- رباعی شمارهٔ ۱۹۶۵ — من ذره بدم ز کوه بیشم کردی
- رباعی شمارهٔ ۱۹۶۶ — من من نیم و اگر دمی من منمی
- رباعی شمارهٔ ۱۹۶۹ — میدان و مگو تا نشود رسوائی
- رباعی شمارهٔ ۱۹۵۸ — من بی‌دلم ای نگار و تو دلداری
- رباعی شمارهٔ ۱۹۶۰ — من جان تو نیستم مگو جان غلطی
- رباعی شمارهٔ ۱۹۶۸ — مهمان دو دیده شد خیالت گذری
- رباعی شمارهٔ ۱۹۷۲ — نقّاش رُخَت اگر نه یزدان بودی
- رباعی شمارهٔ ۱۹۷۱ — ناخوانده به هرجا که روی غم باشی
- رباعی شمارهٔ ۱۹۷۳ — نومید نیم گرچه ز من ببریدی
- رباعی شمارهٔ ۱۹۷۶ — واپس مانی ز یار واپس باشی
- رباعی شمارهٔ ۱۹۷۷ — وقف است مرا عمر در این مشتاقی
- رباعی شمارهٔ ۱۹۷۴ — نی گفت که پای من به گل بود بسی
- رباعی شمارهٔ ۱۹۷۸ — هر پارهٔ خاک را چو ماهی کردی
- رباعی شمارهٔ ۱۹۷۹ — هر روز پگاه خیمه بر جوی زنی
- رباعی شمارهٔ ۱۹۸۱ — هر روز یکی شور بر این جمع، زَنی
- رباعی شمارهٔ ۱۹۸۰ — هر روز ز عاشقی و شیرین‌رایی
- رباعی شمارهٔ ۱۹۷۰ — می‌فرماید خدا که ای هرجائی
- رباعی شمارهٔ ۱۹۷۵ — نی من منم و نی تو توی نی تو منی