مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۵۳ — عشق تو آورد قدح پر ز بلاها
- غزل شمارهٔ ۵۲ — چون همه عشق روی تست جمله رضای نفس ما
- غزل شمارهٔ ۵۱ — گر تو ملولی ای پدر جانب یار من بیا
- غزل شمارهٔ ۵۹ — تو از خواری همی نالی نمی‌بینی عنایت‌ها
- غزل شمارهٔ ۵۸ — رسید آن شه رسید آن شه بیارایید ایوان را
- غزل شمارهٔ ۵۷ — مسلمانان مسلمانان چه باید گفت یاری را
- غزل شمارهٔ ۵۰ — ای بگرفته از وفا گوشه کران چرا چرا
- غزل شمارهٔ ۶۱ — هلا ای زهره زهرا بکش آن گوش زهرا را
- غزل شمارهٔ ۶۰ — ایا نور رخ موسی مکن اعمی صفورا را
- غزل شمارهٔ ۵۴ — از این اقبالگاه خوش مشو یک دم دلا تنها
- غزل شمارهٔ ۵۵ — شب قدر است جسم تو کز او یابند دولت‌ها
- غزل شمارهٔ ۵۶ — عطارد مشتری باید، متاع آسمانی را
- غزل شمارهٔ ۶۵ — ببین ذرات روحانی، که شد تابان از این صحرا
- غزل شمارهٔ ۶۶ — تو را ساقی جان گوید برای ننگ و نامی را
- غزل شمارهٔ ۶۳ — چه چیزست آنک عکس او حلاوت داد صورت را
- غزل شمارهٔ ۶۲ — بهار آمد بهار آمد سلام آورد مستان را
- غزل شمارهٔ ۷۰ — برات آمد برات آمد بنه شمع براتی را
- غزل شمارهٔ ۶۷ — از آن مایی ای مولا اگر امروز اگر فردا
- غزل شمارهٔ ۶۹ — چه باشد گر نگارینم بگیرد دست من فردا
- غزل شمارهٔ ۶۸ — چو شست عشق در جانم شناسا گشت شستش را
- غزل شمارهٔ ۷۲ — به خانه‌خانه می‌آرد چو بیذق شاهِ جان ما را
- غزل شمارهٔ ۷۳ — آمد بت میخانه تا خانه برد ما را
- غزل شمارهٔ ۷۱ — اگر نه عشق شمس الدین بُدی در روز و شب ما را
- غزل شمارهٔ ۶۴ — تو دیدی هیچ عاشق را که سیری بود از این سودا؟