مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۱۲۴ — ساقی تو شراب لامکان را
- غزل شمارهٔ ۱۲۷ — کو مطرب عشق چست دانا
- غزل شمارهٔ ۱۲۳ — دیدم شه خوب خوش لقا را
- غزل شمارهٔ ۱۲۹ — مشکن دل مرد مشتری را
- غزل شمارهٔ ۱۲۶ — گستاخ مکن تو ناکسان را
- غزل شمارهٔ ۱۲۸ — ما را سفری فتاد بی‌ما
- غزل شمارهٔ ۱۲۵ — گفتی که گزیده‌ای تو بر ما
- غزل شمارهٔ ۱۳۰ — بیدار کنید مستیان را
- غزل شمارهٔ ۱۳۱ — من چو موسی در زمان آتش شوق و لقا
- غزل شمارهٔ ۱۳۳ — غمزه عشقت بدان آرد یکی محتاج را
- غزل شمارهٔ ۱۲۲ — دیدم رخ خوب گلشنی را
- غزل شمارهٔ ۱۳۲ — در میان پرده خون عشق را گلزارها
- غزل شمارهٔ ۱۳۹ — رنج تن دور از تو ای تو راحت جان‌های ما
- غزل شمارهٔ ۱۳۸ — سکه رخسار ما جز زر مبادا بی‌شما
- غزل شمارهٔ ۱۴۰ — درد ما را در جهان درمان مبادا بی‌شما
- غزل شمارهٔ ۱۴۳ — دوش من پیغام کردم سوی تو استاره را
- غزل شمارهٔ ۱۴۴ — عقل دریابد تو را یا عشق یا جانِ صفا ؟
- غزل شمارهٔ ۱۴۲ — دولتی همسایه شد همسایگان را الصلا
- غزل شمارهٔ ۱۳۵ — ساقیا گردان کن آخر آن شرابِ صاف را
- غزل شمارهٔ ۱۳۶ — پرده‌ی دیگر مزن جز پرده‌ی دلدار ما
- غزل شمارهٔ ۱۳۴ — ساقیا در نوش آور شیره عنقود را
- غزل شمارهٔ ۱۳۷ — با چنین شمشیر دولت تو زبون مانی!؟ چرا ؟
- غزل شمارهٔ ۱۴۱ — جمله یارانِ تو سنگند و توی مرجان چرا ؟
- غزل شمارهٔ ۱۴۵ — ای وصالت یک زمان بوده فراقت سال‌ها