مولانا
زندگی‌نامهٔ مولانا
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ قرن هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از علما و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که بین او و سلطان محمد خوارزمشاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و بعد از مدتی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا بعد از فوت پدر تحت تعلیمات برهان‌الدین محقق ترمذی قرار گرفت. ملاقات وی با شمس تبریزی در سال ۶۴۲ هجری قمری انقلابی در وی پدید آورد که موجب ترک مسند تدریس و فتوای وی شد و به مراقبت نفس و تذهیب باطن پرداخت. وی در سال ۶۷۲ هجری قمری در قونیه وفات یافت. از آثار او می‌توان به مثنوی، دیوان غزلیات یا کلیات شمس، رباعیات، مکتوبات، فیه مافیه و مجالس سبعه اشاره کرد.
آثار مولانا
شعرهای مولانا
- غزل شمارهٔ ۹۹ — دلارام نهان گشته ز غوغا
- غزل شمارهٔ ۹۸ — ای از نظرت مست شده اسم و مسمّا
- غزل شمارهٔ ۱۰۰ — بیا ای جان نو داده جهان را
- غزل شمارهٔ ۱۰۶ — مرا حلوا هوس کردست حلوا
- غزل شمارهٔ ۱۰۳ — دل و جان را در این حضرت بپالا
- غزل شمارهٔ ۱۰۹ — بکت عینی غداه البین دمعا
- غزل شمارهٔ ۱۰۷ — امیر حسن خندان کن حَشَم را
- غزل شمارهٔ ۱۰۵ — چو او باشد دل دل‌سوز ما را
- غزل شمارهٔ ۱۰۴ — خبر کن ای ستاره یار ما را
- غزل شمارهٔ ۱۰۸ — به برج دل رسیدی بیست این جا
- غزل شمارهٔ ۱۰۲ — سلیمانا بیار انگشتری را
- غزل شمارهٔ ۱۰۱ — بسوزانیم سودا و جنون را
- غزل شمارهٔ ۱۱۴ — اندر دل ما توی نگارا
- غزل شمارهٔ ۱۱۰ — تو بشکن چنگ ما را ای معلا!
- غزل شمارهٔ ۱۱۲ — ز روی تست عید آثار ما را
- غزل شمارهٔ ۱۱۱ — برای تو فدا کردیم جان‌ها
- غزل شمارهٔ ۱۱۳ — ای مطرب دل برای یاری را
- غزل شمارهٔ ۱۱۷ — از دور بدیده شمس دین را
- غزل شمارهٔ ۱۱۶ — ای سخت گرفته جادوی را
- غزل شمارهٔ ۱۱۹ — برخیز و صبوح را بیارا
- غزل شمارهٔ ۱۲۰ — تا چند تو پس روی به پیش آ
- غزل شمارهٔ ۱۱۸ — بنمود وفا از این جا
- غزل شمارهٔ ۱۲۱ — چون خانه روی ز خانه ما
- غزل شمارهٔ ۱۱۵ — ای جان و قوام جمله جان‌ها