نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۵ ادیب صابر

ادیب صابر / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

دل به عشق روی دلبر شاد کن

وز رخ و زلفش گل و شمشاد کن

عقلِ بیش‌اندیش را بر طاق نه

نفس شادی‌دوست را دلشاد کن

گه بنای بی‌غمی بر پای دار

گه سرای خرمی آباد کن

چاکران عشق را اجری بده

بندگان حرص را آزاد کن

در جهان از ظلم ما انصاف خواه

در فلک بیداد ما را داد کن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دعوت به عشق و شادی دارد. شاعر از ما می‌خواهد تا به عشق و زیبایی دلبر توجه کنیم و از آن لذت ببریم. عقل را کنار بگذاریم و به خوشی‌های دوستی بپردازیم. همچنین شاعر خواستار ایجاد محیطی پر از خوشحالی و بی‌غم است و از ما می‌خواهد تا به عشق و محبت بپردازیم و بندگان حرص را آزاد کنیم. در نهایت، شاعر از خداوند درخواست انصاف و عدالت در برابر ظلم‌های این جهان را دارد.