شمارهٔ ۷ ادیب صابر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، باغ به زیبایی و رنگارنگی زعفرانی تبدیل شده و باده‌ای به رنگ ارغوانی به وجود آمده است. دوستان در بوستان جشن نوروز را برپا کرده‌اند و گل خود را به صورت مخفی درآورده است. بلبل نیز از شاخ گل پنهان شده و باغبان به خانه‌اش می‌رود و به باغبانی مشغول می‌شود. در نهایت، شاعر دعوت می‌کند که با نوشیدن شراب عیش و شادی را زنده کنیم، زیرا شراب مظهر زندگی است.