نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۰ ادیب صابر

ادیب صابر / مقطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

یارب درخت عمر مرا بار و برگ ده

گرچه درخت عمر مرا بار و برگ نیست

دخلم تمام کن که مرا وجه خرج هست

عمرم دراز ده که مرا برگ مرگ نیست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از خداوند می‌خواهد که به او عمر طولانی و نعمت‌های زندگی عطا کند. هرچند که احساس می‌کند عمرش بی‌ثمر است و ثمره‌ای ندارد، اما از خدا می‌خواهد که عمرش را طولانی کند تا بتواند از آن به بهترین نحو استفاده کند و در نهایت دلیلی برای ادامه زندگی داشته باشد. شاعر بارها به نقض بودن و کمبود عمرش اشاره می‌کند و می‌خواهد این کمبود جبران شود.