نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۵ ادیب صابر

ادیب صابر / مقطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

ای خلافت را امام و ای امامت را قوام

قصد تو قمع فساد و عزم تو عون صلاح

سید شرقی و مجد دین و اهل شرق و غرب

از کف و کلک تو در راحت چو روح تو ز راح

هم فلاح و هم صلاح از خدمتت زاید که تو

بی‌فراغان را فراغی بی‌فلاحان را فلاح

خیزد از دست و دل و طبع تو بذل و فضل و علم

همچو مشک از ترک و عود از هند و کافور از رماح

هم تو را قدر رفیع و هم تو را جاه عریض

هم تو را عرض مصون و هم تو را مال مباح

عاجزند از بخشش تو هم نجوم و هم سپهر

قاصرند از کوشش تو هم سیوف و هم رماح

یافتی بی اقتراح از پادشاه شرق و غرب

خلعت و تشریف از اسب و جامه و تیغ و سلاح

بازگشتی سوی مقصد یافته مقصود خود

با سلامت با کرامت با سعادت با نجاح

تا جهان باشد جهان بی رای و روی تو مباد

عمر و عزت فی حمی الله الذی لایستباح

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ستایش امام و خلافت او پرداخته و به عزم او در مبارزه با فساد و تلاش برای صلاح اشاره می‌کند. شاعر به مقام رفیع و قدرت او اشاره دارد و می‌گوید که او با بخشش و علم خود باعث فلاح و بهروزی دیگران می‌شود. همچنین، شاعر به موفقیت‌های او و احتراماتی که از سوی پادشاهان شرق و غرب به او عطا شده اشاره می‌کند. در نهایت، او آرزو می‌کند که دنیا همواره با وجود چنین رهبری باشد و از خداوند عمر و عزت او را خواستار است.