شمارهٔ ۴۳ ادیب صابر
ادیب صابر / مقطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
رسید نوبت پیری و رفت برنایی
دل از نشاط و طرب نا امید باید کرد
سرم سپید شد و نامه از گنه سیه است
به آب توبه سیه را سپید باید کرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به موضوع پیری و ناامیدی اشاره دارد. شاعر از سرسپیدی موی خود و گناهانی که در زندگی انجام داده، صحبت می‌کند و بیان می‌کند که در دوران پیری باید از نشاط و شادی گذشته دل بکنیم. او تاکید دارد که گناهان را باید با توبه پاک کرد و به زندگی جدیدی امیدوار بود.