نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۹ ادیب صابر

ادیب صابر / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

دوستانی که مر مرا بودند

همه در زیر خاک، خاک شدند

دست من بی عطا از آن مانده ست

که همه معطیان هلاک شدند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به مرگ دوستانش اشاره می‌کند و می‌گوید که همه آنها در زیر خاک به خاک سپرده شده‌اند. او از بی‌کمکی و تنهایی خود ابراز ناامیدی می‌کند و تأکید می‌کند که کسانی که می‌توانستند به او کمک کنند، نیز از دنیا رفته‌اند.