نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۲ ادیب صابر

ادیب صابر / مقطعات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

آنها که بپرسند و ببخشند مرا چیز

از من به زبان و قلم و شعر بترسند

پس چونکه بترسند زشعر و قلم من

آنها که مرا چیز نبخشند و نپرسند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به این موضوع اشاره می‌کند که کسانی که از او چیزی بپرسند یا او را ببخشند، باید از زبان، قلم و شعر او بترسند. او از این می‌گوید که اگر از شعر و قلمش بترسند، در نتیجه کسانی که او را نمی‌شناسند و نمی‌پرسند یا نمی‌بخشند، از او دور خواهند ماند.