نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۹ ادیب صابر

ادیب صابر / مقطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

ای وزیر شاه عالم، ای نصیر دین حق

عقل را کلکت نصیر و علم را رایت وزیر

در مثال امر جزمت نصرت اسلام و شرع

در صریر سیر کلکت حرمت تاج و سریر

گر بدیدی حل و عقد و قبض و بسط تو رسول

جز به نام تو نکردی خطبه روز غدیر

چون ثنا خوانم مرا نام تو آید در زبان

چون دعا گویم مرا ذکر تو روید در ضمیر

هم مغیث دولتی و هم مجیر امتی

وز تو دولت را و نعمت را نمی باشد گزیر

سخت محرومم درین دولت اغثنی یا مغیث

صعب رنجورم در این امت اجرنی یا مجیر

حاجتی دارم به ادراری که فرمایی مرا

اندراین حاجت مرا وقت اجابت دست گیر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به ستایش وزیر شاه عالم و نصیر دین حق پرداخته است. شاعر از عقل و علم وزیر به عنوان حامی و راهنمای خود یاد کرده و از او می‌خواهد که در نوسانات زندگی به او کمک کند. وی همچنین به نام وزیر در مناسک مهمی مانند خطبه غدیر اشاره کرده و به توانایی‌های او در حل و فصل مسائل اجتماعی و سیاسی تأکید می‌کند. شاعر از مشکلات و سختی‌های خود سخن می‌گوید و از وزیر درخواست کمک و حمایت دارد تا با یاری او بتواند بر مشکلات پیروز شود.