شمارهٔ ۶۸ ادیب صابر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به ما می‌گوید که اگر شخصی در حالت مستی حرفی بی‌مورد یا فضولی بزند، بهتر است به خاطر حال او از خطایش بگذریم و او را ببخشیم. چرا که کسی که در حالت هشیاری از عقل برخوردار نیست، نمی‌توان انتظار داشت در مستی نیز خردمندانه رفتار کند. پس نباید از شخصی که در مستی سخنی می‌گوید، انتظار عقل و درستی داشت.