شمارهٔ ۱۱ ادیب صابر
ادیب صابر / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
گیرد قدر عنانش و بوسد قضا رکاب
گر پای و دست قصد رکاب و عنان کند
هرگز به سالها نکند ابر نوبهار
آن مکرمت که دست تو در یک زمان کند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر به این نکته اشاره دارد که اگرچه انسان تلاش میکند و به کارهایی دست میزند، اما در نهایت سرنوشت و قضا و قدر است که تعیینکننده است. حتی اگر سالها بگذرد و تغییرات بزرگی رخ دهد، توجه به عمل نیکو و محبت در یک لحظه میتواند تاثیر بیشتری داشته باشد.