نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۱ ادیب صابر

ادیب صابر / قطعات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

پیری ز وجود من برون برد

آن لطف و صفا و آن ظریفی

پیری و جوانی این دو در من

این کرد بهاری آن خریفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به تاثیر پیری بر جوانی خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که پیری لطافت و زیبایی جوانی را از او گرفته است و از این تضاد بین پیری و جوانی در درون خود صحبت می‌کند. پیری به نوعی بهار و زیبایی را تحت تاثیر قرار داده است.