شمارهٔ ۶ ادیب صابر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ارزش و فضیلت دین و حکومت اشاره دارد که از وجود خداوند سرچشمه می‌گیرد. شاعر بیان می‌کند که تنها دو نفر از نسل آدم باقی مانده‌اند که از برکت‌های الهی بهره‌مند نشده‌اند: یکی نوزادی که هنوز به دنیا نیامده و دیگری کسی که به عهد خداوند عمل نکرده است. این ابیات تأکید دارند بر ارزش‌های الهی و اهمیت دریافت نعمت‌های معنوی.