شمارهٔ ۷ ادیب صابر
ادیب صابر / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
روز می خوردن به دوزخ رفتی ای اخطی ز بزم
صد هزاران آفرین بر روز می خوردنت باد
تا تو رفتی عالمی از رفتن تو زنده شد
گرچه اهل نعمتی رحمت براین مردنت باد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت شعر به تمجید از فردی اشاره دارد که با نوشیدن روز مِی (شراب) به دوزخ می‌رود. شاعر به خاطر این عمل او، تحسین زیادی می‌کند و می‌گوید که رفتن او باعث زنده شدن جهانی شده است. همچنین، با وجود اینکه ممکن است مرگ او باعث نگرانی باشد، اما شاعر به او رحمت و برکت می‌فرستد.