شمارهٔ ۱۷ ادیب صابر
ادیب صابر / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
خورشید که یاقوت گری کرد نخست
آن پیشه ز یاقوت لبت کرد درست
آن کس که لب تو یافت یاقوت نجست
یاقوت یکی ز چاکران لب توست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر از زیبایی و جذابیت لب‌ها سخن می‌گوید و آن‌ها را به یاقوت تشبیه می‌کند. او می‌گوید که وقتی خورشید داغ و درخشان می‌شود، لب‌های معشوق نیز زیباتر و درخشان‌تر به نظر می‌آیند. همچنین، لب‌های معشوق به عنوان چیزی ارزشمند و پاک توصیف می‌شوند که افراد خاصی (چاکران) به آن‌ها دسترسی دارند. با این توصیفات، شاعر جلوه‌های زیبایی و ارزشمندی لب‌ها را به تصویر می‌کشد.