شمارهٔ ۴۶ ادیب صابر
ادیب صابر / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
مرغی که چو ماهیش به آب است نیاز
از نسبت بط نی چو بط سینه فراز
در آب همی رود همه روز دراز
چون توده خاک دید بر گردد باز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره مرغی است که به آب نیاز دارد و در آب مانند ماهی زندگی می‌کند. مرغ، زمانی که توده‌ای از خاک را ببیند، دوباره به عقب برمی‌گردد. این تصویر می‌تواند نمادی از وابستگی و نیاز به محیط طبیعی باشد.