شمارهٔ ۵۵ ادیب صابر
ادیب صابر / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای خواب شبم برده به زلف شب رنگ
با چشم چو آهو چه کنی کبر پلنگ
پشت و دلم از بس که جفا کردی و جنگ
چون زلف تو گوژ گشت و چون چشم تو تنگ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر از احساساتی نظیر خواب و عشق صحبت می‌کند. او به زلف‌های شب رنگ معشوقه‌اش اشاره کرده و با اشاره به چشمان زیبا و پر از کبر او، از درد و رنجی که از طرف معشوق متحمل شده، سخن می‌گوید. شاعر به نوعی می‌گوید که قلب و پشت او به دلیل بدرفتاری‌ها و جنگ‌های عاطفی آسیب دیده و شرایطی مشابه به زلف‌های معشوق و چشمانش پیدا کرده است.