شمارهٔ ۱۳۶ سعیدا
سعیدا / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
عالم ز دستگاه کمالش نمونه ای است
عقبی ز گفتگوی وصالش نمونه ای است
ماه از صفای چهرهٔ او فیض دیده است
خورشید از شعاع جمالش نمونه ای است
از دوست حرف و صوت کجا کس شنیده است؟
قرآن ز لطف معنی قالش نمونه ای است
جنت ز حسن خلق خدا آفریده ای است
دوزخ ز های و هوی جلالش نمونه ای است
با مدعی بگوی که آب حرام ما
بی ریب و شک ز نان حلالش نمونه ای است
رسم جنون طریق سعیدای بینواست
دیوانگی ز شورش حالش نمونه ای است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر عظمت و کمال خداوند است. شاعر به ویژگی‌های خداوند اشاره می‌کند و می‌گوید که همه زیبایی‌ها و کمالات عالم منبعی از وجود او هستند. مثلاً، ماه و خورشید به خاطر جمال او زیبا شده‌اند و به فرموده‌های خداوند، معانی و معناهای عمیق وجود دارند. همچنین، جنت و دوزخ نیز به نحوی از صفات و ویژگی‌های او نشأت می‌گیرند. شاعر در نهایت به این نکته می‌پردازد که حقیقت و زیبایی در زندگی انسان‌ها هم به معیارهای الهی وابسته است و دیوانگی یا جنون حقیقی در جستجوی عشق و وصال خداوند است.