شمارهٔ ۳۰ سعیدا
سعیدا / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
خط یاقوت لعلش تا نمود آن مصحف رو را
نگاهش می کند تفسیر، بسم الله ابرو را
به پا می پیچدش سنبل پی بوسیدن پایش
به هر وادی که آن بدخو پریشان می کند مو را
زبان تیغ می بندد نگاه تیز جادویش
که را دستی که گیرد نکته آن چشم سخنگو را؟
نه تنها دل سیاهی می کند بی او در این صحرا
سیه کرد انتظار جلوهٔ او چشم آهو را
سعیدا جوی خون گردد روان از چشم حیرانم
اگر یک دم نبینم در کنار آن سرو دلجو را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف زیبایی و جاذبه یک معشوق پرداخته و به احساسات شاعر نسبت به او اشاره می‌کند. در بیت‌های اول، از زیبایی خطوط و ابروهای معشوق صحبت می‌شود و تأثیر آن بر شاعر توصیف می‌شود. سپس شاعر از عشق و وابستگی بسیار زیاد خود به معشوق می‌گوید و اینکه در غیاب او، دلش تیره و ناامید است. در انتها، شاعر با ابراز اشتیاق و فراق، به شدت دلتنگی و نیاز به دیدن معشوق خود اشاره می‌کند. به طور کلی، این شعر احساس عشق عمیق و longing (آرزوی شدید) را به تصویر می‌کشد.