شمارهٔ ۳۱۳ سعیدا
سعیدا / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
لعلش که کار بوسه به انداز می‌کند
دل را کباب شعلهٔ آواز می‌کند
[در] چشم عاشقان حقیقت شعار چرخ
خاکستر است آینه‌پرداز می‌کند
از بس که ناز بر سر هم جمع کرده است
هر عضو او به عضو دگر ناز می‌کند
پوشد هر آن که چشم، سعیدا ز کاینات
بر روی خود ز غیب [دری] باز می‌کند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار به زیبایی و جذابیت محبوبی اشاره دارد که دل را تحت تأثیر قرار می‌دهد و احساسات عاشقانه را بیدار می‌کند. لعل (این محبوب) با بوسه‌هایش دل‌ها را می‌سوزاند و به آوازش شعله‌ور می‌کند. در چشم عاشقان، آنچه حقیقی است، یک راز و زیبایی آسمانی است که مانند خاکستر در آینه دیده می‌شود. همچنین، هر عضو این محبوب به شکل خاصی همدیگر را جذب می‌کند و ناز می‌کند. در نهایت، هر کسی که به چشم عزیز خود نگاه کند، در را به سوی دنیاهای پنهان می‌گشاید.