شمارهٔ ۳۲۹ سعیدا
سعیدا / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
هر که غافل یک نفس شد صاحب دم کی شود؟
کج گذارد آن که پا در راه، اقدم کی شود؟
کی به حرف آید اگر داند معلم در قفاست
طوطی آگه چون بود ز آیینه همدم کی شود؟
کعبه را بگذار و طوف خانهٔ خمار کن
آنچه از خم می شود پیدا ز زمزم کی شود؟
سینهٔ ما بی خراش دل نمی یابد صفا
زخم ما بی ریزهٔ الماس مرهم کی شود؟
تا چو بد با بد بدی نیکی نخواهی دید از او
جز به احسان و مروت خصم ملزم کی شود؟
کوی از میدان سعیدا نامداران برده اند
جان اگر بخشد کسی بر مرده حاتم کی شود؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به موضوعات غفلت، یادگیری و تلاش در مسیر حقیقت می‌پردازد. شاعر می‌گوید که برای رسیدن به معرفت و حقیقت، هیچ‌کس نمی‌تواند بدون تلاش و بیداری به نتیجه برسد. همچنین به اثرات نیکو و بد کارها اشاره می‌کند و از اهمیت نیکوئی و مروت در رفتار با دیگران سخن می‌گوید. در نهایت، به معنای زندگی و فداکاری نیز پرداخته می‌شود، و این‌که ارزش انسان در عمل و فضائل او نهفته است.