شمارهٔ ۳۷ سعیدا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به تردیدها و ناامیدی‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی در شب‌های تاریک هم صبح امید به وجود می‌آید. او به زهره (سیاره یا نامی برای معشوق) می‌گوید که باید با خورشید برقص و شادی را به وجود آورد. او همچنین به دوستی‌های غم‌انگیز اشاره می‌کند و می‌گوید که از افکار خوشایندش برکات و نعمت‌هایی به زمین می‌بارد. در نهایت، به گنج‌های درونی اشاره می‌کند که هرگز کم نمی‌شود.