شمارهٔ ۳۹۱ سعیدا
سعیدا / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
آسوده شو از سود و مبرا ز زیان باش
دنیا گذران است تو در هم در گذران باش
خواهی که تو را خرقهٔ تجرید رسانند
چون سرو شو آزاد و چو نرگس نگران باش
هرگز ندهم دل به کسی کاو ندهد دل
گو ابن فلان ابن فلان ابن فلان باش
خواهی که کنی جای به فانوس خیالی
انگشت نما هم نفس گرمروان باش
تا دیدهٔ خودبین تو را دوست نماید
چون مردم چشم از نظر خویش نهان باش
زنهار سعیدا مکن از یار شکایت
گر تیر کشد سوی تو از ناز کمان باش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به انسان توصیه می‌کند که از وابستگی به دنیای مادی دوری کند و در عین حال آزاد و مستقل باشد. فرد باید مانند سرو آزاد و نرگس مراقب باشد و دلش را به کسانی نسپارد که درک و محبت واقعی ندارند. همچنین، بر آن است تا از خودبینی و قضاوت بر اساس ظاهر پرهیز کند و باید از شکایت درباره یاران خود اجتناب کند، حتی اگر در موقعیتی سخت قرار بگیرد. پیام کلیدی شعر دعوت به آرامش و استقلال در نگرش به زندگی است.