نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۹۴ سعیدا

سعیدا / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

اگر چون خضر می‌بخشند جان را بر شهیدانش

خیالی غیر جانبازی نباشد در شهیدانش

دهان زخم از خون خشک ناگردیده برخیزند

کجا لب‌تشنگی بینند در محشر شهیدانش

خمارآلودهٔ می را به شیرینی نباشد دل

که کی بوسند در جنت لب کوثر شهیدانش

به تیغش کرده‌اند از جان و از دل کشتگان بیعت

که تا تلقین گرفتند از دم خنجر شهیدانش

سعیدا بی‌ادب در کوی جانان کس نمی‌آید

زمین بوسیده می‌آیند بر خنجر شهیدانش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره ارزش و مقام شهیدان است. شاعر به زیبایی از جان‌بازی شهیدان و فداکاری‌های آن‌ها سخن می‌گوید و می‌نویسد که چگونه شهیدان در روز محشر آزادانه و با شجاعت حاضر خواهند شد. همچنین اشاره به سختی‌ها و دردهایی دارد که شهیدان تحمل کرده‌اند، و چگونه آن‌ها به خاطر ایمان و آرمان‌هایشان جان خود را فدای می‌کنند. نهایتاً، اثر روحانی و معنوی شهادت و جاودانگی شهیدان نیز در این شعر به تصویر کشیده شده است.