شمارهٔ ۴۲۶ سعیدا
سعیدا / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
گوشه ای نیست که آن جا نرسد پای فراق
منزلی نیست که خالی نبود جای فراق
ساحل وصل کجا روی نماید در خواب
کشتی هر که بیفتاد به دریای فراق
در هراسم ز کف پای خیالش که بسی است
حجر تفرقه در دامن صحرای فراق
ز امتحان سامعه از پنبهٔ غفلت پر کرد
گوش عالم نشد آسوده ز غوغای فراق
مطرب دور دو آهنگ به هم راست نکرد
نغمهٔ غیر مخالف نشد از نای فراق
هیچ در محکمهٔ شرع قضا صاف نشد
از محبان سر کوی تو دعوای فراق
تا شنیدم که به هر عسر سعیدا یسری است
از دل و جان شده ام طالب و جویای فراق
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به وضوح از درد و اضطراب فراق و جدایی سخن می‌گوید. شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که هیچ جا از اثر این جدایی در امان نیست و فراق همه جا حاضر است. در این میان، او به تضادهایی که در احساسات و تجارب انسانی وجود دارد می‌پردازد؛ مثل نجوای موزیک و عدم توافق در احساس‌ها. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که حتی در محاکم و شرایط سخت زندگی، دوستی و عشق به معنای واقعی خود دچار چالش می‌شود. در نهایت، شاعر از تجربه‌های سخت فراق به دنبال آرامش و وصال است و این جست‌وجو را به عنوان یک نیاز درونی احساس می‌کند.