شمارهٔ ۵۳۲ سعیدا
سعیدا / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
از چشم خود ای دلبر شایسته حذر کن
تو خسته نه ای ای نفس از خسته حذر کن
[هشدار] ز چشمی که به حیرت نگران است
مستی که به ره می رود آهسته حذر کن
خال تو سپندی بر آن آتش رخسار
در آینه ز این دانهٔ برجسته حذر کن
ز این بیش مکن جور و جفا رحم به خود کن
از آه دل مردم وارسته حذر کن
دزدیده نگاه است که دل می برد و دین
آن چشم سیه دیده و دانسته حذر کن
از دلبر محجوب خبردار سعیدا
از پنجهٔ شهباز نظر بسته حذر کن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به شخصی با عنوان "دلبر" هشدار می‌دهد که باید از برخی چیزها حذر کند. شاعر به دلبر می‌گوید که نباید به زیبایی‌های ظاهری بی‌احتیاطی کند و از نگاه‌های خیانت‌آمیز و دلخوری‌ها دوری کند. او به اهمیت این نکته اشاره دارد که از چشمان مغرور و شرور باید دوری کرد، زیرا این چشمان می‌توانند دل و دین انسان را بربایند. در نکته‌ای دیگر، شاعر به دلبر تاکید می‌کند که مورد بی‌رحمی و جفا قرار نگیرد و به خود رحم کند. در نهایت، او از دلبر می‌خواهد که از چشم‌هایی که ممکن است آسیب برسانند، به ویژه آن‌هایی که ظاهری زیبا اما با نیت‌های نهان دارند، احتیاط کند.