شمارهٔ ۵۵۹ سعیدا
سعیدا / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
نیست با کس اتحادم همچو کوه
در ازل وحدت نهادم همچو کوه
گر شکستی یافت از من خاطری
[مومیایی] باز دادم همچو کوه
بار سنگین غم عشق تو را
بر دل مسکین نهادم همچو کوه
لحن صوت من ز آواز کسی است
ورنه بی او من جمادم همچو کوه
خاطر صحرا گران از من نشد
گرچه بس سنگین نهادم همچو کوه
سرنکردم خم سعیدا پیش کس
گرچه از پا اوفتادم همچو کوه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان استحکام و پایداری شاعر در برابر مشکلات و سختی‌ها می‌پردازد. شاعر خود را به کوه تشبیه می‌کند و می‌گوید که مانند کوه مستقل و غیرقابل شکستن است. او بار غم عشق را بر دوش خود می‌گذارد و برغم‌هایش افتخار می‌کند. صوت او به یاد کسی است و بدون او بی‌روح است. حتی اگر بر زمین بیفتد، هنوز هم سرش را خم نمی‌کند و در برابر مشکلات ایستادگی می‌کند.