بخش ۱۰۷ - الرحیم صفی علیشاه
صفی علیشاه / بحرالحقایق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
رحیم اسمیست کز وی می‌شود خاص
بقرب حق وجود اهل اخلاص
هر آنرا فهم معنای رحیم است
در این ره صاحب قلب سلیم است
هر آن فیضی که در قوس صعودت
رسد در کشف ایمان از وجودت
ز توحید و مقامات و منازل
شود تا قطره‌ات بر بحر و اصل
خود آن فیض رحیمی بر رجال است
هم او مخصوص بر اهل کمالست
غرض باشد مفیض اهل اخلاص
رحیم اندر کمال رحمت خاص
نباشد گر که تایید از رحیمت
نگردد طی صراط مستقیمت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره‌ی مفهوم "رحیم" است و تأکید بر این دارد که رحمت الهی برای اهل اخلاص و کسانی که در مسیر حق و ایمان هستند، جاری می‌شود. فهم معنای رحمت الهی منجر به تصفیه قلب و ارتقاء مقام انسانی می‌شود. فیض رحمت الهی در مسیر صعود و ارتقاء معنوی به درک توحید و مقامات مختلف متصل می‌گردد. در نهایت، این رحمت خاص برای کسانی است که در مسیر کمال و اخلاص حرکت می‌کنند و بدون حمایت این رحمت، راه درست پیموده نخواهد شد.